Endülüs’te dil ve edebiyat, çok dilli bir yapıya sahipti. Arapça, resmi dil ve edebiyat diliydi. Ancak yerel diller (Latince, İberya dilleri) de kullanılıyordu. Bu çok dillilik, Endülüs’ün kozmopolit karakterini yansıtıyordu.
Arapça, Endülüs’te hızlı bir şekilde yayıldı. Müslümanlar, Arapça konuşuyordu. Hristiyan ve Yahudi topluluklar da Arapça öğrendi. Mozarablar (Arapça konuşan Hristiyanlar), Endülüs kültürünün önemli bir bileşeniydi.
Edebiyat alanında, Endülüs önemli eserler üretti. Şiir, en önemli edebiyat türüydü. Endülüslü şairler, hem klasik Arap şiir formlarını hem de yeni formlar geliştirdi. Muvashshah ve zajal gibi şiir türleri, Endülüs’te geliştirildi.
İbn Zaydun, Endülüs’ün en ünlü şairlerinden biriydi. Onun aşk şiirleri, klasik Arap edebiyatının başyapıtları arasındadır. İbn Hazm, hem şair hem de filozof olarak öne çıktı. Onun ‘Güvercin Gerdanlığı’ (Tawq al-Hamama), aşk üzerine yazılmış önemli bir eserdir.
Nesir alanında da Endülüs önemli eserler üretti. Felsefi ve bilimsel eserler, Arapça yazıldı. Bu eserler, hem İslam dünyasında hem de Avrupa’da etkili oldu. Endülüs edebiyatı, Avrupa edebiyatını etkiledi.
Dilsel etkiler de görülebilir. İspanyolca’da, binlerce Arapça kökenli kelime bulunmaktadır. Bu kelimeler, günlük konuşmada hala kullanılmaktadır. Endülüs, İspanyol dilinin şekillenmesinde önemli bir rol oynadı.
Endülüs’teki dil ve edebiyat gelişimi, İslam edebiyatının en zengin dallarından biridir. Bu edebiyat, hem klasik İslam geleneğini sürdürdü hem de yeni formlar ve temalar geliştirdi. Endülüs edebiyatı, bugün hala incelenmekte ve takdir edilmektedir.
Detaylı anlatım: Endülüs: Müslüman İspanya’nın Tarihi