756 yılında I. Abdurrahman, Emevi hanedanının son temsilcisi olarak Endülüs’e geldi. Şam’daki Emevi Halifeliği’nin çöküşünden sonra, Abbasiler tarafından takip edilen Abdurrahman, Kuzey Afrika üzerinden İberya’ya kaçtı. Endülüs’teki Müslüman topluluklar, onu lider olarak kabul etti.
Abdurrahman, hızlı bir şekilde gücünü pekiştirdi. Yerel valileri ve rakip güçleri yenerek merkezi otoriteyi kurdu. Córdoba’yı başkent yaptı ve emirliği ilan etti. Bu olay, Endülüs’ün bağımsızlığının başlangıcıydı.
Emirliğin kuruluşu, Abbasilerden bağımsızlık anlamına geliyordu. Abdurrahman, halife unvanını kullanmadı ancak bağımsız bir yönetim kurdu. Bu bağımsızlık, Endülüs’ün benzersiz karakterini şekillendirdi.
I. Abdurrahman döneminde, Endülüs ekonomik ve kültürel açıdan gelişti. Tarım, ticaret ve zanaat sektörleri büyüdü. Córdoba, nüfus ve zenginlik açısından Avrupa’nın önde gelen şehirlerinden biri oldu. Şehir, görkemli camiler, saraylar ve kütüphanelerle donatıldı.
Askeri açıdan da emirlik güçlendi. Kuzeydeki Hristiyan krallıklara karşı başarılı seferler düzenlendi. Sınırlar, güçlü kaleler ve askeri garnizonlarla korundu. Endülüs ordusu, profesyonel ve disiplinli bir yapıya sahipti.
I. Abdurrahman’ın ölümünden sonra, oğlu I. Hişam tahta geçti. Hişam dönemi, emirliğin istikrarını sürdürdü. Ancak sonraki yüzyıllarda, iç çatışmalar ve merkezi otoritenin zayıflaması, emirliği zor duruma soktu.
I. Abdurrahman’ın yükselişi, Endülüs tarihinin önemli bir dönüm noktasıydı. Onun liderliği, Endülüs’ün bağımsız bir siyasi varlık olarak gelişmesini sağladı. Emirliğin kuruluşu, Endülüs’ün altın çağının temelini attı.
Detaylı anlatım: Endülüs: Müslüman İspanya’nın Tarihi