Bushido (‘Savaşçının Yolu’), genellikle samurayların yüzyıllardır takip ettiği değişmez bir ahlak yasası sanılır. Oysa bu terim, samuray sınıfı ortadan kalktıktan sonra, 1900’lerin başında Inazo Nitobe’nin yazdığı bir kitapla popülerleşmiştir. Tarihsel gerçeklikte samuraylar, efendilerine sadık oldukları kadar ihanet etmeleriyle de ünlüydü (Sengoku dönemi bunun kanıtıdır).
Ancak Bushido ideali, modern Japonya’nın etik omurgasını oluşturdu. ‘Giri’ (Görev), ‘Chugi’ (Sadakat) ve ‘Haji’ (Utanç) kavramları, sadece savaşta değil, şirket kültüründe ve okulda da yaşatıldı. Bir hatadan dolayı istifa eden bir CEO, aslında modern bir seppuku ritüeli gerçekleştirmektedir.
Bushido’nun en tartışmalı yanı, ölümü yaşamdan üstün tutmasıdır. ‘Ölmek için yer aramak’ (Shinigurui), II. Dünya Savaşı’ndaki Kamikaze pilotlarının motivasyonuydu. Bugün ise bu disiplin, Japonların iş ahlakında ve toplumsal düzeninde ‘aşırılık’ ile ‘mükemmellik’ arasındaki ince çizgide yaşamaya devam ediyor.
Detaylı anlatım: Japonya’nın Tarihi: Kuruluşundan Orta Çağ Dönemine Kadar