Antigone, Sophokles’in tragedyasında bir mitolojik figürden çok, etik bir çatışmanın sembolüdür. Kardeşi Polyneikes, devlet düşmanı ilan edilip gömülmesi yasaklandığında Antigone bu yasağa karşı çıkar. Çünkü ona göre tanrısal yasa (ölü gömme ritüeli) kralın yasasından üstündür.
Kral Kreon, düzeni korumak ister; Antigone ise vicdanı. Bu çatışma, devlet ile birey arasındaki en eski politik tartışmalardan biridir. Antigone’nin suçu, isyan değil; yas tutma hakkını savunmaktır.
Tragedya, haklıların savaşıdır: Kreon’un da gerekçesi vardır; iç savaş sonrası otoriteyi kurmak zorundadır. Ama katılık, felaket doğurur. Antigone ölür, Kreon’un oğlu ve eşi intihar eder. Devlet, kendi katılığıyla kendini yıkar.
Antigone miti, modern dönemde de tekrar tekrar sahnelenir; çünkü her dönemde ‘devletin sınırı nerede?’ sorusu yeniden sorulur. Antigone, ahlaki itaatsizliğin (civil disobedience) antik prototipidir.
Bu hikâye mitolojinin kahramanlık tanımını genişletir: Kahramanlık, savaş meydanında değil; bir mezarın başında da mümkündür.
Detaylı anlatım: Mitolojik Karakterlerin Listesi