Baldr, İskandinav mitolojisinde iyiliğin ve ışığın figürüdür. Onun ölümü, Ragnarok zincirinin başladığı andır. Bu nedenle Baldr miti, “kusursuz iyi”nin bile kırılabileceğini anlatır; kuzeyin sert gerçekçiliği burada yoğunlaşır.
Frigg’in her şeyden yemin alması, anne sevgisinin kozmik düzeye çıkmasıdır. Ama ökseotu ayrıntısı, mitin matematiğidir: felaket, en küçük boşluktan sızar. Loki’nin bu boşluğu bulması, kaosun zekâsıdır.
Baldr’ın ölümü, tanrılar için bile travmadır. Asgard’ın kahramanları, ilk kez gelecekten korkar. Baldr burada sadece bir kişi değil; düzenin moral direğidir. Direk kırılınca, yapı sallanır.
Hel’le yapılan pazarlık ve bir tek varlığın ağlamaması, kaderin acı ironisidir: evrensel bir dayanışma bile bir istisnaya yenilir. Kuzey mitleri, umutla oynar ama romantik bir teselli sunmaz.
Baldr miti, modern anlatılardaki “kırılan masumiyet” temasının atası gibidir. Bir şey öldüğünde, sadece kişi değil; bir çağ da biter.
Detaylı anlatım: Mitolojik Karakterlerin Listesi