Mısır’da ölüm sonrası yaşam, mitlerle ayrıntılı biçimde düzenlenmiştir. Osiris, Yeraltı’nda yargının kralıdır. Ruh, sadece ölmez; bir mahkemeden geçer. Bu, Mısır’ın düzen fikrini ölümün içine taşımasıdır.
Kalbin Ma’at tüyüyle tartılması sahnesi, mitin merkezidir. Kalp ağır gelirse Ammit tarafından yok edilir. Yani ceza, sonsuz işkence değil; varoluştan silinmedir. Bu, Mısır’ın en büyük korkusudur: unutulmak, yok olmak.
Anubis tartıyı yönetir, Thoth sonucu yazar, Osiris hüküm verir. Bu, bürokratik bir kozmoloji gibidir. Mısır, düzeni sevdiği kadar düzenin “kayıt” tutmasını da sever. Mit, kurumlaşmış adalettir.
Ölüler Kitabı’ndaki “olumsuz itiraflar” (şunu yapmadım, bunu çalmadım…) ahlaki bir liste sunar. Ahlak, soyut bir öğüt değil; sınav sorusudur. İnsan, hayatını ölüm testine göre yaşar.
Osiris yargısı miti, etik davranışın toplumsal düzenle bağlantısını kurar. Düzen sadece kralın kılıcıyla değil, ölüm sonrası hesap fikriyle de ayakta tutulur.
Detaylı anlatım: Mitolojik Karakterlerin Listesi