Osmanlı şehirleri, cami, çarşı, hamam ve mahallelerden oluşuyordu. Şehirler, hem idari hem de ekonomik merkezlerdi. İstanbul, Bursa, Edirne ve diğer şehirler, Osmanlı şehir hayatının önemli merkezleriydi.
Çarşı, Osmanlı şehir hayatının merkeziydi. Çarşı, hem ticaret hem de sosyal hayatın merkeziydi. Kapalıçarşı, Osmanlı çarşı kültürünün en önemli örneğiydi. Çarşı, farklı meslek gruplarının bir araya geldiği bir yerdi.
Hamam, Osmanlı şehir hayatının önemli bir parçasıydı. Hamam, hem temizlik hem de sosyalleşme mekanıydı. Hamamlar, kadınlar ve erkekler için ayrıydı. Hamam kültürü, Osmanlı toplumunun önemli bir parçasıydı.
Mahalle, Osmanlı şehir hayatının temel birimiydi. Mahalle, hem fiziksel hem de sosyal bir birimdi. Mahalle sakinleri, birbirini tanıyordu ve dayanışma içindeydi. Mahalle, Osmanlı şehir hayatının karakteristik özelliğiydi.
Cami, Osmanlı şehir hayatının merkeziydi. Camiler, hem ibadet hem de eğitim merkeziydi. Cami çevresinde, medrese, kütüphane ve diğer kurumlar bulunuyordu. Cami, Osmanlı şehir mimarisinin merkeziydi.
Osmanlı şehirleri, zamanla değişti. 19. yüzyılda yapılan reformlar, şehir planlamasını modernleştirdi. Yeni caddeler, meydanlar ve binalar inşa edildi. Ancak bu değişimler, geleneksel şehir yapısını tamamen dönüştüremedi.
Osmanlı şehir hayatı, bugünkü Türk şehir hayatının temelini oluşturdu. Bugünkü Türk şehirleri, Osmanlı şehir geleneğinden beslenmektedir. Ancak modern şehirler, geleneksel şehirlerden farklıdır.