Osmanlı İmparatorluğu’nda milliyetçilik, 19. yüzyılda ortaya çıktı. Avrupa’daki milliyetçilik akımları, Osmanlı topraklarına yayıldı. Yunan İsyanı (1821), Osmanlı İmparatorluğu’ndaki ilk büyük milliyetçi isyandı. Bu isyan, Yunanistan’ın bağımsızlığını sağladı.
Sırp İsyanı, Osmanlı İmparatorluğu’ndaki bir diğer önemli milliyetçi isyandı. Sırplar, 1804’te isyan ettiler ve 1815’te özerklik kazandılar. Bu isyan, Balkanlar’daki diğer milliyetçi hareketlere ilham kaynağı oldu.
Bulgar İsyanı, Osmanlı İmparatorluğu’ndaki bir diğer önemli milliyetçi isyandı. Bulgarlar, 1876’da isyan ettiler ancak bastırıldı. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı, Bulgaristan’ın bağımsızlığını sağladı.
Ermeni milliyetçiliği, Osmanlı İmparatorluğu’ndaki en sorunlu milliyetçi hareketlerden biriydi. Ermeniler, 19. yüzyılın sonlarında örgütlenmeye başladılar. Ermeni isyanları, Osmanlı yönetimini zor durumda bıraktı.
Arap milliyetçiliği, Osmanlı İmparatorluğu’nun son yıllarında ortaya çıktı. Arap isyanları, I. Dünya Savaşı sırasında patlak verdi. Bu isyanlar, Osmanlıların Ortadoğu’daki varlığının sonunu getirdi.
Türk milliyetçiliği, Osmanlı İmparatorluğu’nun son yıllarında ortaya çıktı. Türkçülük akımı, Osmanlı aydınları arasında yayıldı. Bu akım, modern Türkiye’nin kurulmasında önemli rol oynadı.
Milliyetçilik hareketleri, Osmanlı İmparatorluğu’nun parçalanmasının en önemli nedenlerinden biriydi. Bu hareketler, imparatorluğun çöküşünü hızlandırdı. Ancak milliyetçilik, modern ulus devletlerin kurulmasını da sağladı.