Gagarin’in giydiği SK-1 tulumu, parlak turuncu rengiyle dikkat çekiyordu; bunun nedeni, olası bir acil inişte kurtarma ekiplerinin kozmonotu kolayca fark etmesini sağlamaktı. Bu giysi, tam basınçlı bir sistemden ziyade, kabin basıncı düştüğünde devreye giren bir güvenlik önlemiydi.
Uzay yürüyüşleri (EVA) gündeme geldiğinde, Berkut ve Orlan gibi daha karmaşık giysiler tasarlandı. Bu yeni nesil kıyafetler, hem radyasyon koruması sağlamak hem de eklemlerin hareketine izin vermek zorundaydı.
Amerikan Apollo giysileri ise Ay yüzeyindeki zorlu koşullara (toz, sıcaklık farkı, mikro meteoritler) dayanacak şekilde çok katmanlı üretildi. Soğutma sistemleri, giysinin içine entegre edildi.
Modern uzay giysileri (örneğin SpaceX’in tasarımları), daha hafif malzemeler ve dokunmatik ekran uyumluluğu ile öne çıkar. Ancak temel prensip değişmemiştir: insanı ölümcül vakumdan izole etmek.
Geleceğin Mars görevleri için tasarlanan giysilerde ise “mekanik karşı basınç” gibi radikal teknolojiler denenmektedir. Amaç, astronotun hareket kabiliyetini Dünya’daki seviyeye yaklaştırmaktır.
Detaylı anlatım: Yuri Gagarin: Uzaya Giden İlk İnsanın Hikayesi