Yunan tıbbı, Hipokrat ile bilimsel bir temel kazandı. Hipokrat (M.Ö. 460-370), tıbbı büyü ve din etkisinden kurtardı. Hipokrat, gözlem ve deneyime dayalı bir tıp yöntemi geliştirdi. Hipokrat, ‘tıbbın babası’ olarak kabul edilir.
Hipokrat Yemini, tıp etiğinin temelini oluşturur. Hipokrat Yemini, doktorların hasta yararını öncelemesini, zarar vermemesini ve meslek sırlarını korumasını öğütler. Hipokrat Yemini, bugün hala doktorlar tarafından kullanılmaktadır.
Hipokrat’ın tıp teorisi, dört sıvı (humor) teorisine dayanıyordu: kan, safra, kara safra ve balgam. Bu sıvıların dengesi, sağlığı belirliyordu. Dengesizlik, hastalığa neden oluyordu. Bu teori, Orta Çağ’a kadar tıp teorisinin temelini oluşturdu.
Yunan tıp okulları, farklı yaklaşımlar geliştirdi. Kos Okulu, gözlem ve deneyime dayanıyordu. Knidos Okulu, hastalık sınıflandırmasına odaklanıyordu. Yunan tıp okulları, tıp bilgisinin gelişmesine katkıda bulundu.
Yunan tıbbı, anatomi ve fizyoloji alanlarında ilerleme kaydetti. Yunan doktorları, insan vücudunun yapısını ve işleyişini inceledi. Yunan tıbbı, cerrahi teknikler geliştirdi. Yunan tıbbı, modern tıbbın temelini oluşturdu.
Yunan tıbbı, ilaç ve tedavi yöntemleri geliştirdi. Yunan doktorları, bitkisel ilaçlar ve diyet rejimleri kullanıyordu. Yunan tıbbı, hijyen ve sağlıklı yaşam tarzını vurguluyordu. Yunan tıbbı, koruyucu tıbbın öncüsüydü.
Yunan tıbbı, Roma tıbbını ve İslam tıbbını etkiledi. Yunan tıp eserleri, Orta Çağ’da Arapça’ya çevrildi ve Avrupa’ya geri döndü. Yunan tıbbı, modern tıbbın temelini oluşturdu. Yunan tıbbı, bilimsel tıbbın başlangıcını işaret eder.