Ukrayna, 1991’de Sovyetler Birliği’nin çözülüş sürecinde bağımsızlığını ilan etti ve aynı yıl yapılan referandumla bu bağımsızlık büyük bir toplumsal onay aldı. Bu adım, yalnızca bir bayrak değişimi değil; devlet kurumlarının, ekonomik düzenin ve dış politikanın yeniden inşası anlamına geliyordu. Sovyet sonrası başlangıç, bir tür “devlet kurma maratonu”ydu.
Bağımsızlık sonrası dönemde Ukrayna, sanayi altyapısı güçlü ama ekonomik yapısı Sovyet planlamasına bağlı bir miras devraldı. Özelleştirmeler, oligarklaşma, enerji bağımlılığı ve bölgesel ekonomik farklılıklar; 1990’ların siyasetini şekillendirdi. Ekonomi, yeni devletin en büyük sınavıydı.
Dış politikada Ukrayna, Rusya ile ilişkilerini yönetirken aynı zamanda Avrupa kurumlarıyla yakınlaşma arayışına girdi. Bu denge, zamanla daha çatışmalı hale geldi; çünkü güvenlik, enerji ve kimlik meseleleri birbirine bağlandı. Bir ülke “köprü” olmaya çalıştığında, köprüye basanlar çoğalır.
Sovyet sonrası dönemin bir diğer önemli başlığı, nükleer mirastır. Ukrayna, 1990’ların başında dünyanın en büyük nükleer cephaneliklerinden birine sahipti; daha sonra bu silahları devretti ve güvenlik garantileri tartışmasının içine girdi. Bu karar, sonraki on yıllarda güvenlik tartışmalarının merkezinde yer aldı.
1991, Ukrayna için bir başlangıçtır; ama başlangıçlar her zaman net bir rota sunmaz. Bağımsızlık, kimliği ve kurumları sürekli yeniden pazarlık etmeyi gerektirir. Ukrayna’nın modern hikâyesi, bu pazarlığın kesintisiz sürmesidir.
Detaylı anlatım: Ukrayna’nın Tarihi: Kiev Ruslarından, Bağımsızlığa ve Bugüne