Ukrayna’da kimlik tartışmalarının bölgesel tonlar taşımasının nedeni, ülkenin tarih boyunca farklı imparatorluk deneyimleri yaşamış olmasıdır. Batı bölgeler Habsburg ve Polonya-Litvanya çerçeveleriyle daha uzun süre temas ederken, doğu ve merkez bölgeler Rus İmparatorluğu ve Sovyet sisteminin daha yoğun etkisini yaşadı. Bu farklı tecrübeler, kurumlara güven, siyasi dil ve kültürel referanslarda farklılıklar doğurabilir.
Ekonomik yapı da bu farkı görünür kılar. Donbas gibi ağır sanayi merkezleriyle tarım ağırlıklı bölgeler, farklı sosyal sınıflar ve çıkar ağları üretir. Bu çıkar ağları siyasetle birleştiğinde, “kimlik” tartışması çoğu zaman ekonomi ve sosyal güvenlik tartışmasının üzerine oturur. İnsanlar bazen ideolojiden önce geçim üzerinden karar verir.
Dil ve medya alanındaki farklılıklar da bölgesel kimlik tonlarını güçlendirebilir. Ancak bu farklılıkları “iki ayrı ülke” gibi okumak yanıltıcıdır; Ukrayna’da kimlik, genellikle melez ve çok katmanlıdır. İnsanlar aynı anda birden fazla hafıza ve aidiyet taşıyabilir.
Bölgesel farklar, dış müdahale ve propaganda dönemlerinde daha keskinleşebilir. Kriz anlarında siyaset, ‘fark’ları büyütmeye eğilimlidir; çünkü mobilizasyon böyle kolaylaşır. Ukrayna’nın yakın tarihinde bu dinamiğin örnekleri görüldü.
Ukrayna’da bölgesel kimlik farklarını anlamak, ülkenin birliğini sorgulamak değil; tarihsel tecrübeleri ciddiye almak demektir. Bir devlet, farklı hafızaları ortak bir sözleşmede birleştirebildiği ölçüde güçlenir. Ukrayna’nın modern mücadelesi, büyük ölçüde bu ortak sözleşmeyi kurma mücadelesidir.
Detaylı anlatım: Ukrayna’nın Tarihi: Kiev Ruslarından, Bağımsızlığa ve Bugüne